The Paris Psalter: Psalm 52

On his heortan cwæð unhydig sum, ungleawlice, þætte god nære; heo onsceoniendlice syndon gewordene and heora willan wraðe besmitene. Næs þa goddoend se þe god wiste, ne an furðum ealra wære. þa of heofenum beseah halig drihten ofer manna bearn, hwæðer his mihta ða andgyt ænig ealra hæfde, oððe god wolde georne secan. Ealle heo on ane idelnesse symle besegan; þa wæs soð nan mann þe god wolde georne wyrcan; ne an furþum ealra wære.

Ac ge þæs ealle ne magon andgyt habban þe unrihtes elne wyrceað and min folc fretað swa fælne hlaf, ne hio god wyllað georne ciegan; þær hio forhtigað, frecnes egesan æniges ne þurfon. Forþam manna ban mihtig drihten liste tosceadeð, þa him liciað; beoð þa gehyrwede þe forhycggeað god. Hwylc Israela ece hælu syleð of Sione nymðe sylfa god, þonne he his folc fægere alyseð of hæftnyde, halig drihten? þonne Iacob byð on glædum sælum

and Israelas ealle bliðe.