
Norse · Anglo-Saxon Poetry · 207 of 343
The Paris Psalter: Psalm 123
Old English originals (Anglo-Saxon Poetic Records)
Nymþe us on wese ece drihten, cweþað Israhelas ealle nu ða, nymþe us eardige on awa drihten, þonne us manfulle menn onginnað; wen is, þæt hi us lifigende lungre wyllen sniome forsweolgan, gif hi swa magon. þonne us ðara manna mod yrsade, and us wiðerwearde wæron geneahhe; wen is, þæt hi us woldan wætre gelice sona gesupan, gif hit swa wolde. Oft ure sawl swyþe frecne hlimman gedegde hludes wæteres; wene ic forþon, þæt heo wel mæge þæt swyðre mægen, sawel usser,
wæteres wenan ðæs wel gedegean. Drihten si gebletsad, þe þæt ne dyde æfre, þæt us on hearde hæftnyd sealde þam þe us mid toðum toteon woldan. Wærun ure sawla samod anlice niþa generede, swa swa neodspearuwa of grames huntan gryne losige. Grin bið on sadan grame torænded, and we synd alysde lifes wyrðe; we us naman drihtnes neode habbað on fultume fæstne and strangne, þæs þe heofon worhte, hrusan swylce.