The Old Ways

Norse · Anglo-Saxon Poetry · 221 of 343

The Paris Psalter: Psalm 137

Old English originals (Anglo-Saxon Poetic Records)

Ic þe andette, ecne drihten, on minre gehygde heortan ealre; forðon þu ealle mine word earum gehyrdest, þa ic mid muðe and mid mode cweðe, and on þinra engla ealra gesihðe ic þe singe swiðe geneahhige. Eac ic þin tempel tidum weorðige, þæt halige hus, holde mode, and þær þinne naman on neod secge. Ofer þine þa miclan mildheortnesse and soðfæstnesse samed ætgædere, þu þinne þone halgan naman neode gedydest, ofer us ealle æghwær micelne. Swa hwylce daga ic þe deorne cige,

gehyr me hwætlice, and me hraðe gedo micle mine sawle on þines mægenes sped. Ealle þe andettan eorðan kyningas, forðon þe hi gehyrdon hlude reorde þines muðes þa mæran word; þa on sangum singan drihtne. Forþon þin wuldur is wide geond eorðan micel and mære, ofer middaneard eart þu healice ahafen, drihten; þu eadmodra ealra locast on heofonhame her on eorðan. þeah þe ic on midle manes gange, þær me costunga cnysdan geneahhe, a þu me weredest wraþum feondum

þe me woldan yrre on acyðan; þu me geræhtest recene mid handa and me þin swyðre sneome hælde. Drihten for me dome gylde, is his mildheortnes mycel on worulde; ne forseoh æfre, þæt þu sylfa ær mid þinum handum her geworhtest.