The Paris Psalter: Psalm 138

þu min costadest cynnum, drihten, and me ongeate gleawe mode; þu min setl swylce oncneowe, and minne ærist æfter gecyðdest. And mine geðohtas eac þriste oncneowe, feorran ongeate fore mine, and mine gangas gearwe atreddest and ealle mine wegas wel foresawe, forþan me inwit næs ahwær on tungan. Efne þu, drihten, eall oncneowe þa ærestan, eac þa nehstan; þu me gehiwadest handa þinre, me ofer heafod holde gesettest. Wundorlic is geworden þin wisdom eall,

se is beutan me eac gestrangod; ne mæg ic him on neode a neah cuman. Hwider mæg ic fram þinum gaste gangan ahwær, oþþe þinne andwlitan befleon eorðan dæles? Gif ic on heofenas up hea astige, þu me þær on efn andweard sittest; gif ic on helle gedo hwyrft ænigne, þu me æt byst efne rihte. Gif ic mine fiðeru gefo, fleoge ær leohte, oþþæt ic beutan wese eallum sæwum, Hwæt, me þin hand þyder ofer holma begang lædeð lustum, and me lungre eft þin seo swiðre þær gehendeð. Ic on mode cwæð minum swylce:

"Wen is, þæt me þystru ðearle forgripen and me on nihte neode onlihte, þæt ic minum bleom bregde neahhige." Ne beoð þeostru deorc butan þinre miht; þurh þa onlihtest niht, þæt heo byð dæge gelic. Swa þragum gæð þeostru wið leohte, forþon þu hi settest swylce, drihten; canst mine ædre ealle gearuwe, onfenge me fægere, swa ic furðum wæs of modur hrife minre acenned. Ic þe andette, ece drihten, forþon þu mid egesan eart eall gewuldrad, and þine weorc wæron wræclice swyþe, þa min saul oncneow sona georne.

Nis min ban wið þe deope behyded, þæt þu wislice worhtest on diglum, þeh min lichama lytle ðrage on niðerdælum eorðan wunige. Eagan þine gesawon þæt ic ealles wæs unfrom on ferhþe; eall þæt forð heonan on þinum wisbocum awriten standeð. Dagas syndon trymede, swa hi drihten gesceop, ne mæg ænig on þam awa lifigean; me synd arwyrðe ealle swiðe, þe þine frynd wærun fæste, drihten, is heora ealdordom ungemete swiðe on cneorissum cuð gestrangod. Gif ic hi recene nu riman onginne,

hi beoð ofer sandcorn sniome manige; syþþan ic arise and recene nu gyt mid þe sylfum eom, gif þu syþþan wylt þa firenfullan fyllan mid deaðe. Blodhreowe weras, ge bebugað me, þe þæt on geþohtum þenceað cweðende: "Wutun þurh idel searu ealle tiligean, þæt we heora burh tobrecan moton." Ealle þa þe feodan þurh facen god, ic hi feode nu fæste mid niðe, and ofer þine feondas beo facne gebolgen. Swa ic hi mid rihte recene feoge, forþon hi me feondas fæcne wurdan. Costa min, god, swa hit cyn wese,

and minre heortan gehygd her gesceawa, þone fælan geþanc; frine me syþþan and mine stige ongit gestaðelode. And þu sylfa geseoh, gif ic on swiculne weg oþþe on unrihte ahwær eode; gelæd me þonne, lifes ealdor, þæt ic on ecne weg æghwær gange.