The Old Ways

Norse · Anglo-Saxon Poetry · 177 of 343

The Paris Psalter: Psalm 93

Old English originals (Anglo-Saxon Poetic Records)

þu eart wracena god, and þu miht wrecan swylce, ana gefreogan æghwylcne mann. Ahefe þe on ellen, eorþan dema, gyld oferhydigum, swa hi ær grame worhton. Hu lange fyrenwyrhtan foldan wealdað oþþe manwyrhtan morðre gylpað? Hi oftust sprecað, unnyt sæcgeað and woh meldiað, wyrceað unriht. Folc hi þin, drihten, fæcne gehyndan, and yrfe þin eall forcoman. ælðeodige men, earme wydewan, steopcilda feala stundum acwealdon. Sægdan and cwædan, þæt ne gesawe drihten æfre, dyde swa he wolde,

ne þæt Iacobes god ongitan cuðe. Onfindað þæt and ongeotað þe on folce nu unwiseste ealra syndon; dysige hwæthwygu deope þæt oncnawan. Se ðe ærest ealdum earan worhte, hu se oferhleoður æfre wurde? And him eagena gesyhð eallum sealde and he scearpe ne mæge gesceawian? And se þe ege healdeð eallum þeodum, and his þrea ne si þær for awiht, se þe men læreð micelne wisdom? God ealle cann guman geðancas eorðbuendra, forðon hi idle synt. þæt bið eadig mann, þe þu hine, ece god,

on þinre soðre æ sylfa getyhtest and hine þeodscipe ðinne lærest and him yfele dagas ealle gebeorgest, oðþæt bið frecne seað þam fyrenfullan deop adolfen deorc and ðystre. Næfre wiðdrifeð drihten ure his agen folc, ne his yrfe þon ma on ealdre wile æfre forlætan. Hwylc þonne gena gehwyrfed byð, þæt he on unriht eft ne cyrre; oððe hwylc nymeð me, þæt ic man fleo and mid rihtheortum rædes þence? Hwylc ariseð mid me, þæt ic riht fremme and wið awyrgedum winne and stande,

þe unrihtes ealle wyrceað? Nymðe me drihten, dema usser, gefultumede fægere æt þearfe, wenincga min sawl sohte helle. Gif ic þæs sægde, þæt min sylfes fot ful sarlice asliden wære, þa me mildheortnes mihtigan drihtnes gefultumede, þæt ic feorh ahte. æfter þære menigeo minra sara þe me ær on ferhðe fæste gestodan, þa me þine frofre fægere, drihten, gesibbedan sawle mine. Ne ætfyligeð þe ahwær facen ne unriht; ðu gefæstnast facen sares;

hi soðfæste sneome gehæftað and heora sawle ofslean þenceað, blod soðfæstra bitere ageotan. Forðon me is geworden wealdend drihten to friðstole fæst and gestaðelad; is me fultum his fæst on drihtne. þonne him gyldeð god ælmihtig ealle þa unriht ðe hi geearnedan, and on heora facne fæste todrifeð drihten eallmihtig, dema soðfæst.